Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η εκδήλωση που οργάνωσε η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ (Παράρτημα Χίου) τη Δευτέρα 27 Μάρτη προς τιμήν του κομμουνιστή ποιητή Φώτη Αγγουλέ.
Στην εκδήλωση αναγνώστηκαν ποιήματα, ενώ παράλληλα υπήρξε αφήγηση των
σταθμών της ζωής του Φ. Αγγουλέ, της πορείας του μέσα στο λαϊκό κίνημα.
Ο Φώτης Αγγουλές, ψαράς, γνήσια λαϊκός καλλιτέχνης, μετανάστης ο ίδιος, εγκαταστάθηκε από τον Τσεσμέ στη Χίο το 1914 με το ξέσπασμα με του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Από νωρίς μπήκε στη βιοπάλη με τον ψαρά πατέρα του, ξεκινώντας να γράφει ποιήματα έχοντας πάει σχολείο ως την Γ' Δημοτικού. Στα χρόνια της Κατοχής και με ταλαιπωρημένη υγεία φυλακίστηκε στην Παλαιστίνη από τον αγγλικό στρατό για την αντιφασιστική του δράση.
Η πορεία του σφραγίζεται από ταλαιπωρία και στερήσεις. Κλείνεται σε
στρατόπεδα συγκέντρωσης στην αφρικανική έρημο και επιστρέφει πάλι στη
Χίο το 1945. Την περίοδο του ΔΣΕ ήταν κρυμμένος μαζί με το σύντροφό του
Μιχάλη Βαττάκη (εκτελέστηκε τον Αύγουστο του 1948) σε μία στέρνα στο
Βροντάδο της Χίου, όπου τύπωναν τον παράνομο Τύπο του ΔΣΕ. Συλλαμβάνεται
το 1948 και γλίτωσε το εκτελεστικό απόσπασμα ύστερα από τον ξεσηκωμό
του χιώτικου λαού για την υπεράσπισή του.
Καταδικάζεται σε δώδεκα χρόνια φυλακή και αποφυλακίζεται το 1956 από τις φυλακές της Κέρκυρας. Μη έχοντας υπογράψει δήλωση μετανοίας και έχοντας επιστρέψει ξανά στη Χίο η Ασφάλεια τον παρακολουθούσε και του δημιουργούσε προβλήματα. Παρ’ όλες τις αφάνταστες στερήσεις και τον κλονισμό της υγείας του, η πίστη του κομμουνιστή ποιητή στο λαό και στα ιδανικά του δεν κλονίστηκε. Ο Φώτης Αγγουλές πεθαίνει στις 28 Μάρτη 1964, ταξιδεύοντας στην τρίτη θέση με το πλοίο της γραμμής Χίος - Πειραιάς. Φεύγει πάμφτωχος με 20 δρχ. που βρέθηκαν στην τσέπη του, αφήνοντας για κληρονομιά ένα θαυμάσιο αγωνιστικό παράδειγμα και μία έξοχη ποιητική δημιουργία.
Η πορεία του Φώτη Αγγουλέ τονίστηκε σαν φωτεινό παράδειγμα αντοχής για τους αγώνες του σήμερα, κόντρα στη μοιρολατρία και στις χαμηλές απαιτήσεις, ως παράδειγμα για τα καθήκοντα για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Ο Φώτης Αγγουλές, ψαράς, γνήσια λαϊκός καλλιτέχνης, μετανάστης ο ίδιος, εγκαταστάθηκε από τον Τσεσμέ στη Χίο το 1914 με το ξέσπασμα με του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Από νωρίς μπήκε στη βιοπάλη με τον ψαρά πατέρα του, ξεκινώντας να γράφει ποιήματα έχοντας πάει σχολείο ως την Γ' Δημοτικού. Στα χρόνια της Κατοχής και με ταλαιπωρημένη υγεία φυλακίστηκε στην Παλαιστίνη από τον αγγλικό στρατό για την αντιφασιστική του δράση.
Καταδικάζεται σε δώδεκα χρόνια φυλακή και αποφυλακίζεται το 1956 από τις φυλακές της Κέρκυρας. Μη έχοντας υπογράψει δήλωση μετανοίας και έχοντας επιστρέψει ξανά στη Χίο η Ασφάλεια τον παρακολουθούσε και του δημιουργούσε προβλήματα. Παρ’ όλες τις αφάνταστες στερήσεις και τον κλονισμό της υγείας του, η πίστη του κομμουνιστή ποιητή στο λαό και στα ιδανικά του δεν κλονίστηκε. Ο Φώτης Αγγουλές πεθαίνει στις 28 Μάρτη 1964, ταξιδεύοντας στην τρίτη θέση με το πλοίο της γραμμής Χίος - Πειραιάς. Φεύγει πάμφτωχος με 20 δρχ. που βρέθηκαν στην τσέπη του, αφήνοντας για κληρονομιά ένα θαυμάσιο αγωνιστικό παράδειγμα και μία έξοχη ποιητική δημιουργία.
Η πορεία του Φώτη Αγγουλέ τονίστηκε σαν φωτεινό παράδειγμα αντοχής για τους αγώνες του σήμερα, κόντρα στη μοιρολατρία και στις χαμηλές απαιτήσεις, ως παράδειγμα για τα καθήκοντα για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
