Στο σπίτι του κρεμασμένου… τολμάνε και μιλάνε για σχοινί!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕ ΧΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η διοίκηση της ΕΜΧ αποδεικνύει  και πάλι πως ούτε μπορεί ούτε θέλει να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στους παραγωγούς, στην απαράδεκτη αύξηση του χαρατσιού στον ΕΛΓΑ. Γι’ αυτό και προβαίνει σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς.

Γιατί δεν αναφέρουν ότι οι ίδιοι πήραν την πρωτοβουλία να καλέσουν τους συνεταιρισμούς και τους παραγωγούς να κάνουν προτάσεις  προς των ΕΛΓΑ και ότι στη συνέχεια συγκέντρωσαν τις προτάσεις αυτές, χωρίς καμία επεξεργασία και μελέτη, τις κατέθεσαν στον ΕΛΓΑ, με αποτέλεσμα τη μεγάλη αύξηση των ασφαλίστρων που ακολούθησε;

Η διοίκηση ακόμη και τότε, όχι μόνο δεν αντέδρασε, αλλά καθησύχαζε τους παραγωγούς ότι της έταξαν πως θα πάρουν πίσω την αύξηση! Ποιος λοιπόν φέρει την ευθύνη; Ο παραγωγός ή η διοίκηση που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντά του; Έβαλαν ή δεν έβαλαν πλάτες;

Λίγη συναίσθηση!

Την πάγια θέση του ΚΚΕ για την ασφάλιση και την προστασία της αγροτικής παραγωγής, τη γνωρίζουν καλά αλλά την αποκρύπτουν διαστρεβλώνοντάς την. Για το ΚΚΕ, ο παραγωγός και η παραγωγή του πρέπει να καλύπτεται εξ’ ολοκλήρου από τον κρατικό προϋπολογισμό. Υποτίθεται γι’ αυτό ματώνει με εξοντωτικούς φόρους.

Τους σχετικούς νόμους για την προστασία της αγροτικής παραγωγής, το ΚΚΕ τους έχει καταγγείλει και τους έχει καταψηφίσει στη βουλή, έχει καταθέσει πλήθος σχετικών ερωτήσεων και ανακοινώσεων. Έχει καταδικάσει τόσα άλλα που αφορούν τους μαστιχοκαλλιεργητές όπως την κατάργηση της αναγκαστικότητας, την εμπλοκή επιχειρηματικών συμφερόντων (βλ. Mediterra), που οι ίδιοι στήριξαν, την ίδια την ΕΕ και την ΚΑΠ που προωθεί την εμπορευματοποίηση της γης τσακίζοντας τη μικρή και μεσαία παραγωγή κλπ.

Το σχόλιο του προέδρου λοιπόν ότι λέμε «ψέματα», και «ανακρίβειες», δεν αντέχει σε κριτική. Όσο για τα «ψηφαλάκια» που αναφέρει, οι πάντες έχουν την πείρα και γνωρίζουν ότι το ΚΚΕ δεν υποτάσσει τις θέσεις και τον αγώνα του στην κάλπη.

Το ΚΚΕ καλεί το λαό σε αγώνες. Τα στελέχη του πρωταγωνιστούν διαχρονικά στην οργάνωση και ανάπτυξη μεγάλων αγροτικών κινητοποιήσεων μέσα στο αγροτικό κίνημα, την ΠΑΣΥ, τις επιτροπές αγώνα για τα συμφέροντα των μικρομεσαίων καλλιεργητών, των αγροτών γης.

Ο πρόεδρος γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι τα ψέματα και οι ανακρίβειες είναι τα μέσα των αστικών κομμάτων, που εκπροσωπούν και τα μέλη της διοίκησης της ΕΜΧ, για να ξεγελούν το λαό. Τα παραδείγματα είναι άπειρα.

Τέλος, επειδή είναι επίκαιρο το ζήτημα του σοσιαλισμού – κομμουνισμού και επειδή ο πρόεδρος της ΕΜΧ δεν χάνει την ευκαιρία να τον χαρακτηρίσει «ξεπερασμένο» και «αποτυχημένο», οφείλουμε να πούμε ότι είναι δικαίωμά του να υπερασπίζεται το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, της φτώχιας, του μίσους, του φασισμού, των πολέμων της προσφυγιάς, που τσακίζει και τον μαστιχοπαραγωγό.

Ακριβώς όμως λόγω της επικαιρότητάς του, θέλουμε να επισημάνουμε σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο ότι η Οκτωβριανή επανάσταση που φέτος εορτάζονται τα 100χρόνια από την εκδήλωσή της, άνοιξε το δρόμο στους λαούς για ένα καλύτερο κόσμο. Σε μια χώρα με πάνω από 90% αναλφαβητισμό, με εκτεταμένη αγροτική παραγωγή, η δυναμική του σοσιαλισμού συνέβαλε στην ανάπτυξη της βιομηχανοποιημένης παραγωγής στη γη, με ανάπτυξη της συνεταιριστικής ιδιοκτησίας σε συνθήκες κεντρικού σχεδίου, με παροχή δωρεάν εξελιγμένων για την εποχή μέσων παραγωγής, με εγγυημένο εισόδημα και τιμές πώλησης των προϊόντων, σχεδόν με εκμηδενισμό στο κόστος παραγωγής, με πλήρη προστασία της παραγωγής από καταστροφές. Αντιμετωπίστηκε η αντίδραση των καπιταλιστών στα χωριά (κουλάκοι), που κλείδωναν στις αποθήκες την παραγωγή ή την έκαιγαν σαμποτάροντας  την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Ο τιτάνιος αυτός αγώνας σήμερα βαφτίζεται «έγκλημα του κομμουνισμού και του Στάλιν».

Όσο και να προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις οι απολογητές του καπιταλισμού, εκμεταλλευόμενοι τα λάθη και τις αδυναμίες που υπήρξαν, δεν μπορούν να κρύψουν ότι ο σοσιαλισμός κατάργησε τον αναλφαβητισμό, εκμηδένισε την ανεργία, εξασφάλισε εργασία για όλους, κοινωνικές υπηρεσίες χωρίς διακρίσεις (παιδεία, υγεία, πρόνοια, διακοπές, πολιτισμό, αθλητισμό). Ο σοσιαλισμός απελευθέρωσε την ανθρωπότητα από το τέρας του φασισμού που γέννησε ο καπιταλισμός, ενώ σήμερα στην ΕΕ επίσημα αναποδογυρίζεται η ιστορία, ταυτίζοντας το φασισμό με τον κομμουνισμό! Στοχεύουν στο αύριο και όχι στο χθες γιατί οι λαοί έχουν αυτή την τεράστια πείρα για να ανοίξουν το δικό τους δρόμο για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Από όλα αυτά τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία πρέπει να βγάζουν συμπέρασμα και οι μαστιχοκαλλιεργητές για να παίρνουν τα μέτρα τους.

Χίος 25/8/2017

Ο ρόλος του Αγροτικού συνεταιρισμού. Προβλήματα και προοπτικές.

Σαν κάτι το ώριμο από καιρό ακούστηκε ότι ο ΑΣΕΧ περνάει σε χέρια ιδιωτών. Είχε προηγηθεί το κλείσιμο του συνεταιρισμού γάλακτος και η εν μέρει ιδιωτικοποίηση της ΕΜΧ.

Στο ερώτημα γιατί οι συνεταιρισμοί οδηγούνται σ’ αυτό τ’ αποτέλεσμα, η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί έξω από το πλαίσιο της οικονομίας και της πολιτικής, δηλ. το οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον λειτουργίας τους.

Οι συνεταιρισμοί ασκούν συλλογική οικονομική δραστηριότητα για τα μέλη τους, για προμήθειες μέσων και εφοδίων, μεταποίηση των προϊόντων που παράγουν και διάθεσή τους στην αγορά. Πριν μερικές δεκαετίες σαν οικονομικές μονάδες σε συνδυασμό με τις ενώσεις τους κατάφερναν να επιβιώνουν στο χώρο που δρούσαν. Το αντικείμενό τους, η διαχείριση του προϊόντος που παράγουν τα μέλη τους ή οι προμήθειές τους έβαζε και τα όρια του κύκλου εργασιών τους.

Η ανάπτυξη του καπιταλιστικού συστήματος και στη χώρα μας, συνοδεύτηκε από συγκέντρωση κεφαλαίου και παραγωγής. Έτσι λοιπόν έχουμε σήμερα πολυεθνικές επιχειρήσεις σε αντίστοιχους κλάδους που στα πλαίσια του ελεύθερου ανταγωνισμού, η λύση να μετατραπεί ο συνεταιρισμός εξάρτημά τους φαντάζει σωτήρια, απ’ ότι το οριστικό κλείσιμο.

Το χτύπημα των συνεταιρισμών προς όφελος του κεφαλαίου είναι διαχρονικό. Καθοριστική όμως για το τέλμα τους ήταν η είσοδος της χώρας στην ΕΟΚ και ιδιαίτερα η συνθήκη του Μάαστριχτ με τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απελευθέρωνε πλήρως την αγορά, καθώς και η είσοδος της χώρας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου που καταργούσε κάθε παρέμβαση προστατευτισμού. 

Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τ’ άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ) στήριξαν και στηρίζουν αυτές τις επιλογές. 

Οι παρατάξεις τους που διοικούν το σύνολο των συνεταιρισμών γίνονται το μακρύ χέρι στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής και στην εκτόνωση των αντιδράσεων από μέρους των παραγωγών.. Οι όποιες πρωτοβουλίες οργανώνονται από την πλευρά τους δεν χτυπούν την καρδιά του προβλήματος, αλλά θέτουν αιτήματα αποσπασματικά (φτηνότερα δάνεια, επιστροφή ΦΠΑ, πετρέλαιο θέρμανσης κ.ά.) που από μόνα τους δεν μπορούν να σταματήσουν αυτή την πορεία και δημιουργούν απογοήτευση.

Ήταν θέμα χρόνου λοιπόν η παράδοση των αγροτών και της αγροτικής οικονομίας στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Ακολούθησε η μείωση του αγροτικού εισοδήματος, αφού οι τιμές των προϊόντων έπεσαν σε εξευτελιστικά επίπεδα, το κόστος παραγωγής αυξήθηκε, ο δανεισμός των αγροτικών νοικοκυριών διογκώθηκε και το αγροτικό ισοζύγιο της χώρας πήρε αρνητικό πρόσημο. Τα όποια μέτρα, που σταδιακά κι αυτά περιορίζονται, , είναι αποσπασματικά και το μόνο που πετυχαίνουν είναι η προσαρμογή των παραγωγών στη βήμα το βήμα χειροτέρευση της θέσης τους. Παράλληλα στα πλαίσια της ΚΑΠ προωθούνται μέτρα για παραπέρα επιδείνωση, όπως η αφαίρεση του δικαιώματος κάθε ενίσχυσης στους μη κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, που είναι και η μεγάλη πλειοψηφία των παραγωγών (το έζησαν οι μαστιχοπαραγωγοί πρόσφατα στις αποζημιώσεις για τη μειωμένη παραγωγή του 2007-2008, αφού αναγκάζονται να κάνουν κι άλλη δουλειά), το κόψιμο των επιδοτήσεων σε όσους λαμβάνουν κάτω από 400€ ή καλλιεργούν λιγότερα από 4 στρέμματα, η αποδέσμευση της επιδότησης από την παραγωγή κ.α. Όλα αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς, το πέρασμα της γης σε λίγα χέρια (ήδη λειτουργεί τράπεζα γης) και με τον κίνδυνο ν’ αντιμετωπίσει η χώρα πρόβλημα κάλυψης των διατροφικών της αναγκών. 

Σ’ αυτή την πορεία το μόνο κόμμα που είχε αντιταχθεί και είχε επισημάνει

τ’ αποτελέσματά της ήταν το ΚΚΕ. Η πρότασή του για ανάπτυξη, έξω από το πλαίσιο των παραπάνω συμφωνιών που με τις ποσοστώσεις, τις συνυπευθυνότητες και τα πρόστιμα εγκλωβίζουν την παραγωγή στο μέτρο που υπηρετεί την κερδοφορία και τους σχεδιασμούς των πολυεθνικών. Παίρνει υπόψη τις δυνατότητες και τα περιθώρια που έχουν όλοι οι τομείς της αγροτικής οικονομίας.

Εργαλείο της πρότασής του είναι ο παραγωγικός συνεταιρισμός, που ενταγμένος στα πλαίσια του Κεντρικού Σχεδιασμού (η απάντηση στον έλεγχο από τις πολυεθνικές) εξασφαλίζει την ανάπτυξη της Αγροτικής οικονομίας, με τη δημιουργία υποδομών, την τροφοδοσία της με πιστώσεις, μέσα και εφόδια από τα κοινωνικοποιημένα μέσα παραγωγής, τη στήριξη στο κομμάτι της καλλιέργειας και μεταποίησης των αγροτικών προϊόντων καθώς και την οργανωμένη διάθεσή τους στην κατανάλωση. Έτσι εξασφαλίζει εγγυημένο εισόδημα ο παραγωγός και ταυτόχρονα καλύπτονται οι συνεχώς διευρυνόμενες ανάγκες της κοινωνίας. 

Για να εφαρμοστεί αυτή η πολιτική προϋποθέτει οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και του χωριού και η νεολαία, να δημιουργήσουν ένα ενωτικό, μαζικό ρωμαλέο κίνημα σύγκρουσης με την ΕΕ και τα κόμματά της, που υπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών. Να ισχυροποιηθεί το ΚΚΕ αφού είναι ο μοναδικός πολιτικός φορέας που θέτει το ζήτημα της ανάπτυξης με κριτήριο τις ανάγκες των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων και όχι τα κέρδη του κεφαλαίου, για μια λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία.

Η προγραμματιζόμενη ιδιωτικοποίηση του ΑΣΕΧ να λειτουργήσει σαν καμπανάκι για τους αγρότες, τους εργαζόμενους και τα’ άλλα λαϊκά στρώματα, ώστε να γίνουν πρωταγωνιστές προοδευτικών και ριζοσπαστικών κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών αλλαγών.

Σ. Κακαρίνος

Αντιπρόσωπος στην ΕΜΧ

Μέλος της Ν.Ε.Χίου του ΚΚΕ