Λαϊκή Συσπείρωση Δ. Χίου: ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΥΚΕΤΟΠΟΛΕΜΟ

Για άλλη μια χρονιά ο ρουκετοπόλεμος βρέθηκε στο κέντρο αντιθέσεων, πιο έντονων αυτή τη φορά, ανάμεσα στους θιγόμενους συμπολίτες μας, τους υποστηρικτές του εθίμου, αλλά και τη δημοτική αρχή της οποίας το έθιμο αποτελεί αιχμή του δόρατος της εαρινής τουριστικής καμπάνιας, όπως και στις προηγούμενες δημοτικές αρχές.

Δυστυχώς όμως για άλλη μια χρονιά φαίνεται ότι δεν βγαίνουν τα ανάλογα συμπεράσματα κυρίως από τους τοπικούς άρχοντες, ώστε να μην φτάνουμε κάθε φορά την τελευταία ώρα να έχουμε αντεγκλήσεις, απειλές για μηνύσεις και συλλήψεις και όλα τα γνωστά.

Αυτό που διαχρονικά κουβαλούν στις πλάτες τους οι δημοτικές αρχές και η σημερινή, είναι η ανυποληψία απέναντι στις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν προς τους συμπολίτες μας.

Υποχρεώσεις τόσο στο μέρος της προστασίας των ιδιοκτησιών και των ζωών τους όσο και στη γρήγορη αποκατάσταση των ζημιών και της κανονικότητας στις δύο ενορίες.

Δικαίως μια σειρά συμπολίτες μας διαμαρτύρονται γιατί οι ιδιοκτησίες  τους μια βδομάδα μετά παραμένουν καλυμμένες με τα σύρματα ή οι εκκλησίες και τα σπίτια τους είναι μαυρισμένα.

Έχοντας εμπειρία ετών στον τόπο μας , κάθε φορά αυτό το στοίχημα χάνεται είτε γιατί η υπηρεσία δεν μπορεί ή καθυστερεί είτε γιατί αρρωσταίνει ο εργολάβος και λοιπά υπαρκτά ή μη ζητήματα. Το κύριο είναι η αφερεγγυότητα στο κομμάτι των υποχρεώσεων που αφορούν καλώς ή κακώς στο δήμο και τη δημοτική αρχή , μιας και η περιφερειακή διοίκηση αρκείται στις. . παρελάσεις και στο να παπαγαλίζει αναρμοδιότητα, που δεν την επικαλείται όταν μοιράζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για την τουριστική προβολή.

Αυτό που αποδείχτηκε φέτος,  είναι ότι και το έθιμο μπορεί να διατηρηθεί και οι ρουκέτες να είναι λιγότερες με την ωριμότητα που επέδειξαν οι ρουκετατζήδες και μπορούν κι άλλο να μειωθούν χωρίς να χάνει την αίγλη του το έθιμο και όλοι να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Ας μην ξεχνάμε τους προγόνους μας που εστίαζαν στην ουσία και όχι στην ποσότητα.  

Ο ρουκετοπόλεμος όμως απαρτίζεται από το πριν, το κατά τη διάρκεια και το μετά, ζητήματα για τα οποία η εκάστοτε Δημοτική αρχή κρίνεται και πρέπει να ανακτήσει την αξιοπιστία της προς όλους. 

Στη βάση των παραπάνω ως Λαϊκή Συσπείρωση ζητάμε από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου να ορίσει σε εύλογο χρονικό διάστημα θεματική συνεδρίαση για το ρουκετοπόλεμο με τη συμμετοχή των εμπλεκομένων φορέων , ώστε αφενός με την αυτορρύθμιση του εθίμου , αφετέρου με τον καθορισμό των υποχρεώσεων όλων απέναντι στους συμπολίτες μας,  έγκαιρα να αποφύγουμε μελλοντικούς τριγμούς και να προστατέψουμε ανθρώπους περιουσίες και έθιμα.

Για τη ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΧΙΟΥ

Μάρκος Σκούφαλος

Κωστάλα Κλαίρη

Δημοτικοί σύμβουλοι

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΩΝ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥΣΩΝ ΜΕ ΘΥΜΑ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ SHOW ΤΟΥ ΡΟΥΚΕΤΟΠΟΛΕΜΟΥ!

Στο Δ.Σ. της Πέμπτης, 16-3-2017 ο επικεφαλής της ΛΑ.Σ. Δ. Χίου Μάρκος Σκούφαλος τοποθετήθηκε ως εξής όσον αφορά τη διεξαγωγή του εθίμου του ρουκετοπόλεμου στο Βροντάδο και του επίμαχου εξωδίκου στο οποίο πολλοί υπογράφοντες φέρονται να μην έχουν σχέση με αυτό, τόνισε:

«Επειδή  ο κ. Δήμαρχος έθιξε κάποια ζητήματα  και βέβαια ζήτησε και τη γνώμη τη δική μας τουλάχιστο στο θέμα του ρουκετοπόλεμου, γνωρίζετε πολύ καλά ότι η άποψη της ΛΑ.Σ. είναι πως ό,τι γίνεται καταναλωτικό προϊόν, πεθαίνει. Και εδώ με ευθύνη των δημοτικών αρχών των προηγούμενων περιόδων, είχε “φουσκώσει” τόσο πολύ ο ρουκετοπόλεμος που δεν είχε καμιά σχέση με έθιμο. Μπορεί να είχε σχέση με σόου, με  καταναλωτικό προϊόν, με τη βιτρίνα ενός κερδοφόρου κομματιού, που πάνω του επένδυε χρήματα, αλλά δεν ήταν έθιμο. Από αυτήν λοιπόν την άποψη το πρώτο που είχαμε πει  ότι πρέπει να επανέλθει σε εκείνα τα μέτρα που προσδιορίζουν ένα έθιμο και ποτέ τα έθιμα δεν τα προσδιορίζει η ποσότητα, αλλά η ποιότητα, η παράδοση, το κέφι και βεβαίως δεν το προσδιόριζαν τέτοιου είδους απώλειες, ώστε κάποιοι να μετράνε αβάσταχτες ζημιές και άλλοι να γελούν “επί τον τύπον των ήλων”.

»Αυτό λοιπόν το κομμάτι εμείς νομίζουμε  ότι έχει συζητηθεί αρκετά, θεωρούμε θετικό ότι υπάρχει αυτός ο σύλλογος (σ.σ.: Σωματείο Διατήρησης Βρονταδουσιακών Εθίμων) και το ότι έχουν γίνε μια σειρά συζητήσεις (σ.σ.: επί του συγκεκριμένου θέματος), δεν είμαστε υπέρ της κατάργησης του εθίμου και της αναγέννησής του, όπως είδαμε στον τύπο. Είμαστε υπέρ του εθίμου όπως το γνωρίσαμε στα παιδικά μας χρόνια και όπως το διατήρησαν οι παππούδες μας  και οι προπαππούδες μας. Μπορούν αυτά  τα μέτρα να τηρηθούν, αρκεί να υπάρχει συνέπεια  και γνῶθι σαὐτόν.

»Από κει και πέρα ο δήμος δίνει εξετάσεις εφ όλων αυτών των ζητημάτων που ανέλαβε, είτε τις περιφράξεις είτε την καθαριότητα, τα  οποία όντως δεν είναι ευθύνη του δήμου με την έννοια του εθίμου ως εθίμου, όμως έχει ευθύνη πώς λειτουργεί ένας χώρος που εμπίπτει στη δική του περιοχή. Αν, λοιπόν, είναι συνεπής στις περιφράξεις, στην αποκατάσταση των ζημιών και να μην εκτίθεται με θεωρίες ψάχνοντας χορηγούς για  να φτιάξουν τις ζημιές κ.λπ. και από την άλλη πλευρά να τηρηθούν όσα πρέπει να τηρηθούν, θα μπορέσουμε να δείξουμε  ότι τα έθιμα μπορούν να διατηρηθούν και όλοι να είναι ευχαριστημένοι.

»Κλείνοντας το συγκεκριμένο κομμάτι, υπάρχει κ. δήμαρχε ένα θέμα ηθικής τάξης, το είπατε αλλά είδα να το αναφέρετε έτσι light (ελαφρά). Εγώ σημείωσα fake (σ.σ.: ψεύτικο) εξώδικο από κατοίκους του Βροντάδου. Αυτοί οι άνθρωποι (σ.σ.: κάποιοι κάτοικοι που αναμείχθηκαν τα ονόματά τους) είπαν ότι τέτοιο πράγμα δεν υπέγραψαν, να  καλέσουμε με ένα εξώδικο αυτοί που το υπογράφουν να βγουν και να πουν ποιοι είναι. Και να μας εξηγήσουν κιόλας γιατί μετέρχονται σε τέτοιες μεθόδους. Γιατί από ένα σημείο και μετά, κ. δήμαρχε, κρύβονται και πολιτικές σκοπιμότητες και τοπικιστικές σκοπιμότητες και πάνω σ’ ένα λαό που συζητά, αντιλαμβάνεται και θέλει και κάποια μέτρα και σταθμά να επανέλθουν στην εποχή αυτή που πραγματικά τα προσδιόριζε ως έθιμα, παίζονται παιχνίδια. Θεωρώ  λοιπόν ότι κι εμείς με ένα εξώδικο, έστω σε έναν από αυτούς που υπογράφουν και ξέρουμε  ότι όντως το υπογράφει, να τον ρωτήσουμε πώς υφάρπαξαν αυτές τις ψεύτικες υπογραφές και τις έβαλαν από κάτω. Ευχαριστώ.»

Υπέρ της έγκρισης εκτέλεσης του έργου “Προφύλαξη και αποκατάσταση ενορίας Παναγίας Ερυθιανής & Αγίου Μάρκου (ρουκετοπόλεμος), 2017 ”η ΛΑ.Σ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Λαϊκή Συσπείρωση Δ. Χίου στο Δ.Σ. της 2^ας-3-2017 ψήφισε ΥΠΕΡ της έγκρισης εκτέλεσης του έργου “Προφύλαξη και αποκατάσταση ενορίας Παναγίας Ερυθιανής & Αγίου Μάρκου (ρουκετοπόλεμος), 2017 ”. Παραθέτουμε ως έχει την τοποθέτηση του επικεφαλής της παράταξής μας Μάρκου Σκούφαλου που είναι στο ίδιο πνεύμα και συνέχεια της από 24-2-2017 ανακοίνωσής μας με τίτλο «Ρουκετοπόλεμος· ώρα μηδέν» :

«Πρώτον πρέπει να έχουμε υπόψη μας τα εξής: Οι συζητήσεις που γίνονται, οι συμφωνίες που γίνονται είναι και ταυτόχρονα εξετάσεις και για τη δημοτική αρχή σε σχέση με την αξιοπιστία της στα  όσα δεσμεύεται και στα  όσα εκταμιεύει.

»Δεύτερον, επειδή διάβασα  κάποιες δηλώσεις του κ. Γδύση, ως αντιδημάρχου, περί χορηγών (σ.σ.: του ρουκετοπόλεμου). Δεν υπάρχει χειρότερο μονοπάτι από τη λογική να βρεθεί χορηγός. Διότι αν εγώ είμαι χορηγός και δώσω 15.000€ και ταυτόχρονα θέλω  να φέρω 30.000 επισκέπτες αν την Ελλάδα  και την Τουρκία για να δουν τις ρουκέτες , θέλω  και 200.000 ρουκέτες. Δεν μπορεί, λοιπόν, η ίδια η αξιοπιστία των όσων προσπαθεί να  κάνει αυτή τη στιγμή η δημοτική αρχή, να μπαίνει πάνω στον Προκρούστη των χορηγών.

»Αν θέλετε, αυτό είναι ένα ζήτημα  που μετέτρεψε το έθιμο σε καταναλωτικό προϊόν και έφτασε να το κάνει να κινδυνεύει. Και επειδή  όλοι σήμερα, από τον νυν ιεράρχη μας, μέχρι τους εμπλεκόμενους φορείς, λένε να  πέσουν οι τόνοι, να διατηρηθεί το έθιμο, ιδού (για εσάς) πεδίον δόξης λαμπρόν.

»Θεωρούμε ότι οι δηλώσεις περί εύρεσης χορηγών, υπονομεύουν αυτό καθαυτό το έθιμο. Έχουμε λοιπόν την άποψη να γίνονται οι όποιες κινήσεις –δεν μας απασχολεί διακριτικά ή μη διακριτικά- να  μαζευτούν όσοι έχουν μάθει να βλέπουνε ψήφους. Εμείς τουλάχιστο ως Λαϊκή Συσπείρωση δεν το έχουμε μάθει αυτό να τα βλέπουμε (τα έθιμα) ως ψήφους  και να κάνουμε τους  πολιτικάντηδες, αλλά ας το προσέξουν όσοι το έχουν μάθει αυτό.

»Από κει και πέρα πρέπει να δούμε μήπως επιτευχθεί (η διατήρηση) του εθίμου στα μέτρα τα ανθρώπινα και αυτών που είχαμε ζήσεις εμείς πριν σαράντα χρόνια.»