Στη Χίο, η μόνη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην είσοδο της
Απλωταριάς από το ΠΑΜΕ, με δυναμική παρουσία των εργαζομένων από το Σωματείο
Ιδιωτικών Υπαλλήλων, νέων από τον κλάδο των Εμποροϋπαλλήλων, αλλά και
μαθητών που έδωσαν τη μάχη μέσα στο σχολείο τους. Καταδίκασαν το
Εργατικό Κέντρο Χίου και το Νομαρχιακό Τμήμα Χίου της ΑΔΕΔΥ για την
απόφασή τους να καλέσουν σε συγκέντρωση το απόγευμα. Την κεντρική ομιλία
εκ μέρους της Γραμματείας του ΠΑΜΕ πραγματοποίησε ο Γιώργος Αμπαζής, πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος Χίου της ΑΔΕΔΥ και πρόεδρος των δασκάλων. Χαιρετισμό απηύθυνε και η Νικολέττα Γονιάδη,
μέλος της διοίκησης των Εμποροϋπαλλήλων και των Ιδιωτικών Υπαλλήλων, η
οποία κάλεσε την εργατική τάξη να παλέψει ενάντια στην κατάργηση της
κυριακάτικης αργίας και της μείωσης των μισθών. Τέλος, ο Ξένος Αξιώτης,
από την «Ταξική Ενότητα» στους οικοδόμους, κάλεσε τους εργαζόμενους να
σηκώσουν κεφάλι και να συμπορευτούν με τις ταξικές δυνάμεις. Μετά τη
συγκέντρωση ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης.
Το ΠΑΜΕ κατήγγειλε στους
εργαζόμενους την πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου Χίου (ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΚ), που χωρίς καν να συνεδριάσει
το ΔΣ κάλεσε σε συγκέντρωση το απόγευμα την ημέρα της απεργίας! Το ίδιο κάλεσμα
απευθύνει και η πλειοψηφία του ΝΤ της
ΑΔΕΔΥ (ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΚ). Ύστερα από το ξεπούλημα των δικαιωμάτων των εργαζομένων, για άλλη μια φορά, από την
πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, μαζί με τον ΣΕΒ, σειρά έχει το κάλεσμα σε απεργοσπασία στη Χίο! Η γραμμή του συμβιβασμού φθάνει μέχρι το
ανοικτό κάλεσμα σε απεργοσπασία πάντα απέναντι στις συνεπείς δυνάμεις του ΠΑΜΕ,
που τίμησε τις απεργιακές αποφάσεις σε όλη την Ελλάδα καλώντας σε απεργία. Ενώ
η απεργία έχει κυρηχθεί από τα ξημερώματα της Τετάρτης 9 Απρίλη, την ίδια
στιγμή οι συμβιβασμένοι συθνδικαλιστές καλούσαν τους εργαζόμενους να πάνε στη
δουλειά! Προφανώς εκείνοι ήταν οι πρώτοι.
Σε αυτές τις συνθήκες οι
εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από τέτοιους εκπροσώπους. Αυτό εννοεί το ΠΑΜΕ όταν
μιλάει για εκφυλισμό και διάβρωση του εργατικού κινήματος, των διαδικασιών του,
για την ανάγκη αλλαγής του συσχετισμού των δυνάμεων και ανασύνταξη του
εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος με τη συμμετοχή των ίδιων των εργατών. Αυτό εννοούμε
όταν λέμε ότι ο οπορτουνισμός κάνει ζημιά στα συμφέροντά μας αφού έχει μόνιμα
στον προσανατολισμό του το συμβιβασμό την υποταγή στην ΕΕ και το καπιταλιστικό
σύστημα. Καμία εμπιστοσύνη!
